movie info: XVID 640x272 23.976fps 700.2 MB /SubEdit b.4060 (http://subedit.com.pl)/
Napisy do wersji: The.Kite.Runner.DVDRip.XviD-DiAMOND
.:: Grupa Hatak Movies - Hatak. pl::.
Tłumaczenie: Animol & sinu6
Korekta: Tanith
CHŁOPIEC Z LATAWCEM
/San Francisco, Kalifornia /2000 rok
Gotowy?
Tak.
Chodźmy.
Czy to jest to, o czym myślę?
Tak mi się wydaje.
Zdenerwowany?
Tak długo, jak dobrze napisali moje nazwisko, nie?
Chcesz być z tym sam?
Chcę, abyś była tu ze mną.
I jest.
Twoje dziecko.
Odbiorę.
Halo?
/Amir jan.
Rahim Khan?
/Miło, że pamiętasz.
/Tęskniłem za tobą, Amir jan.
Miło słyszeć twój głos.
/Powinieneś wrócić do domu.
Domu?
Nie wiem, czy to dobry moment.
/To bardzo kiepski moment.
/Ale powinieneś przyjechać.
/Jest sposób, aby znowu być dobrym.
/Kabul, Afganistan /1978 rok
Weź szpulę. Trzymaj ją dobrze.
Daj mi sznurek!
Trzymaj dobrze szpulę.
- Uciąłem go! - Zwycięstwo!
Zwycięstwo!
Tędy!
Gdzie idziesz?
Łapcie go! Leci w tamtą stronę!
Gubimy go!
Zaufaj mi!
Co tu robisz?
Usiądź, Amir.
Marnujesz tu czas.
Latawiec poleciał w inną stronę.
Przyleci tutaj.
- Skąd wiesz? - Po prostu wiem.
Ale skąd?
Czy kiedykolwiek cię okłamałem?
Skąd mam wiedzieć?
Prędzej najadłbym się piachu.
Naprawdę byś to zrobił?
- Co? - Zjadłbyś piach, gdybym ci tak powiedział.
Zjadłbym, gdybyś o to poprosił.
Ale naprawdę poprosiłbyś mnie o coś takiego?
Zwariowałeś?
Wiesz, że nie.
Wiem.
Dziękuję, Agha sahib.
Mają zacząć budowę jutro.
To się powinno stać już dawno temu.
Oczywiście, Sahib! I dziękuję.
Kabulskie sieroty nigdy tego panu nie zapomną.
Jakoś...
podejrzewam, że zapomną.
Wiesz...
biurokraci ukradną połowę pieniędzy.
Tylko połowę?
Rozleniwili się.
/Hej Panie Jaylawni.
/Wyczaruj dla mnie wiatry.
Mogłeś go pokonać.
Ja? Nie obserwowałeś Omara?
Nigdy nie przegrywa.
Jeśli będziesz miał dobry latawiec, wygrasz tegoroczny turniej.
/Ze zwycięstwem Rewolucji Saurskiej
/po raz pierwszy w historii tego kraju
/uzyskano polityczną niezależność i siłę
/Partii Demokratycznej /i ludności Afganistanu.
Zanim się polepszy, poleje się krew.
Na pewno.
Mówią, że komuniści podsycają zamieszki na uniwersytecie.
W zeszłym tygodniu dźgnięto studenta.
Cieszę się, że Amir jest za młody, aby się w to mieszać.
Amir?
Wierz mi, nie wplącze się w żadne zamieszki.
Czasem patrzę, jak bawi się na ulicy z dziećmi z sąsiedztwa.
Rozkazują mu, zabierają jego zabawki,
ale Amir...
nigdy się nie opiera. Nigdy.
Więc nie jest gwałtowny.
Wiesz co się dzieje, kiedy inne dzieci go drażnią?
Hassan wkracza i je odgania.
A kiedy przychodzą do domu, mówię mu,
"Skąd Hassan ma zadrapanie na twarzy?".
On odpowiada, "Przewrócił się".
W tym chłopcu czegoś brakuje.
Przyjacielu...
dzieci nie są kolorowankami.
Nie można ich wypełniać ulubionymi kolorami.
Nie jest taki jak ty. Nigdy nie będzie.
Ale obserwuj go. Wyjdzie na ludzi.
Chłopak, który nie potrafi się postawić,
staje się mężczyzną, który nie przeciwstawia się niczemu.
Amir jan...
mogę wejść?
Chciałem się pożegnać.
Jutro jadę do Pakistanu.
Niezły latawiec.
Hassanowi się nie podoba.
Chłopak ma dar.
Nad czym pracujesz?
Nad opowiadaniem.
Mogę je przeczytać?
Nie jest za dobre.
Mimo wszystko chciałbym je przeczytać.
Dziękuję, Amir jan.
Przeczytam je dziś w nocy.
Nienawidzi mnie...
bo ją zabiłem.
Moją matkę.
Amir...
nigdy więcej tak nie mów.
Nawet tak nie myśl.
Ale to prawda.
Nie, Amir jan.
Narodziny to niebezpieczna sprawa.
Niebezpieczna dla matki,
niebezpieczna dla dziecka.
Twój ojciec zginąłby za ciebie.
Wiesz o tym...
prawda?
- No, zrób to. - Tak nie można, Amir agha.
Musisz zawsze być takim świętoszkiem?
Tylko raz?
Tylko raz.
Pewnego dnia może zmądrzeje.
Dostałeś kieszonkowe?
Tak, może pójdziemy znowu na "Siedmiu wspaniałych"?
Robimy w ołowiu, przyjacielu.
/Jestem przyjacielem Harry'ego Lucka. /Powiedział mi, że jesteś bankrutem.
/Nie. Robię to, bo jestem /ekscentrycznym milionerem.
/Jest robota dla sześciu ludzi.
/Pilnowanie wioski /przy południowej granicy.
/Jak silny jest przeciwnik?
/Trzydzieści strzelb.
Podziwiam pańskie wyczucie równych szans.
/Harry mówił, że miałeś gorsze szanse /w wojnie o Travis County.
- Którego najbardziej lubisz? - Steve'a McQueena.
Ja lubię Charlesa Bronsona. Może pewnego dnia pojedziemy do Iranu.
Po co?
Może go gdzieś zobaczymy.
Wziąłbym od niego autograf.
- Charles Bronson nie jest Irańczykiem. - Nie?
To dlaczego mówi w farsi z irańskim akcentem?
Gdzie idziecie, pedałki?
Jak myślicie...
Gdybym zapłacił wam za bycie moimi przyjaciółmi...
naprawdę byście nimi byli? A może bylibyście moimi sługami?
Jej, Assef, gdybyś nam płacił...
to bylibyśmy twoimi sługami!
Domyślam się więc, że Amir nie ma przyjaciół.
Nie przeszkadzamy wam.
Błąd.
Przeszkadzacie mi.
Afganistan to ziemia Pasztunów.
My jesteśmy prawdziwymi Afgańczykami.
Nie ci płaskonosy Hazarowie.
Ci ludzie plugawią naszą ojczyznę. Brudzą naszą krew.
Gdyby idioci tacy jak ty i twój ojciec
nie sprowadzili tych ludzi, pozbylibyśmy się ich.
Zostaw nas, Agha.
Odłóż to, osierocony Hazarze.
Zostaw nas w spokoju.
Może nie zauważyłeś...
ale nas jest trzech, a was dwóch.
A może ty nie zauważyłeś, że to ja mam procę.
Zapomnijcie.
Zajmiemy się tymi pedałkami innym razem.
- Co to? - Rahim Khan ci to zostawił.
Spodobało mu się.
Co?
Moje opowiadanie!
Oczywiście, że mu się spodobało. Wymyślasz świetne opowiadania.
"Brawo!", napisał. "Brawo!"
Brawo?
Wiesz, co znaczy "brawo"?
To "genialnie" po włosku.
O czym jest to opowiadanie?
Jest o człowieku, który znalazł magiczny kielich.
Nauczył się, że jeśli do niego płacze,
jego łzy zamieniają się w perły.
Był bardzo biedny... wiesz?
A pod koniec opowiadania siedzi na górze pereł
z zakrwawionym nożem w dłoni i martwą żoną w ramionach.
- Zabił ją? - Tak, Hassan.
Aby mógł płakać i stać się bogatym.
Tak, szybko pojmujesz.
Co?
Nic, Amir agha. Skończyłeś śniadanie?
Co?
Pozwolisz mi zadać pytanie związane z opowiadaniem?
Oczywiście.
Dlaczego ten człowiek zabił swoją żonę?
Bo każda z jego łez stawała się perłą.
Tak, ale nie mógł po prostu powąchać cebuli?
Mułłowie w szkole mówią, że picie to grzech.
Mówią, że pijacy zapłacą, kiedy nadejdzie Sąd Ostateczny.
Chcesz wiedzieć, co twój ojciec myśli o grzechu?
Tak.
Więc powiem ci.
Ale najpierw zrozum to:
nigdy nie nauczysz się czegoś wartościowego od tych brodatych idiotów.
Od mułłów?
Sikam na brody tych przemądrzałych małp.
Nie robią nic poza przewracaniem paciorkami i recytowaniem ksiąg
napisanych językiem, którego nawet nie rozumieją.
Jest tylko jeden grzech. Kradzież.
Wszystkie inne grzechy to odmiany kradzieży. Rozumiesz to?
Nie, Baba jan.
Kiedy zabijasz człowieka,
kradniesz życie.
Kradniesz żonie prawo do jej męża, dzieciom prawo do ojca.
Kiedy kogoś okłamujesz, kradniesz jego prawo do prawdy.
Nie ma gorszego występku niż kradzież.
Rozumiesz?
Tak, Baba.
Dobrze.
Przez to gadanie o grzeszeniu chce mi się pić.
Idź, woła cię.
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Zrobiona w Ameryce.
Pomyślałem, że skoro masz być moim ochroniarzem,
potrzebujesz odpowiedniej broni.
Dziękuję, Amir agha.
Chodź, idziemy.
Co tu jest napisane?
Amir i Hassan, sułtani Kabulu.
Sułtani Kabulu!
Opowiedzieć ci historyjkę?
"Rostam i Sohrab."
Nie znowu o nich. Czytałem ci to już 50 razy.
Może "Rudabeh"?
To twoja książka, Amir agha.
Dobra,
"Rostam i Sohrab". Masz urodziny.
Twój tata ma nowe auto?
Czy to nie takim autem jeździli w "Bullitt"?
Steve McQueen!
Słyszałem, że ktoś ma urodziny.
To twój dzień, Hassan. Usiądź z przodu.
Jesteś gotowy na swój prezent urodzinowy?
- To kolorowanka? - Lepiej!
- Pistolet-zabawka? - Lepiej!
Wujku Saifo!
Mój bracie! Zbyt wiele czasu minęło.
Wszyscy zdrowi?
To jego urodziny, może wybrać dowolny latawiec.
Oto one.
Wybieraj.
Chcę ten.
Bierzemy.
Dobry wybór.
Miałem wtedy szczęście.
To nie było szczęście, Amir agha. Jesteś od niego lepszy.
Wiem, że wygrasz.
Za bardzo we mnie wierzysz.
Ali ugotowała kalafiora specjalnie dla ciebie.
Tak. Robi to za każdym razem, kiedy przychodzę.
Wiem. Za często tu przychodzisz.
Turniej jest jutro?
Jesteście gotowi z Hassanem?
Ćwiczyliśmy.
Mówiłem ci kiedyś o roku, kiedy ja wygrałem?
Jestem pewien, że opowiadałeś już o tym każdemu w Kabulu.
Ściąłem czternaście latawców.
To chyba wciąż rekord.
Tak, tak, tak. Jedz.
Myślę, że Agha sahib będzie z ciebie dzisiaj bardzo dumny.
Tak myślisz?
Inshallah.
Ale tu ludzi.
Nie jestem pewien, czy to najlepszy dzień na latawce.
Czemu?
Jest piękny.
Nas dwóch przeciwko całemu Kabulowi.
Podziwiam pańskie wyczucie równych szans.
Polatajmy.
Połóż szpulę.
Podnieś!
Atakuj od dołu!
Dobra, jestem niżej.
Ucięliśmy go! Ucięliśmy go!
Amir agha!
Trochę w prawo.
Ucięliśmy go! Ucięliśmy go!
Mogą pobić twój rekord.
Zobaczymy.
Trzymaj dobrze szpulę.
Bierz go, Omar.
Uciąłem go!
Zwycięstwo! Zwycięstwo!
- Ile już ściął? - Naliczyłem dwanaście.
Chyba chce pobić rekord Baby.
Nie możemy do tego dopuścić.
Ostatni, Omar agha.
Pociągnij sznurek do przodu.
Utnij go!
Zostali już tylko oni.
Brawo, Amir agha!
Ściąłeś go!
Wygraliśmy! Wygraliśmy!
Amir, pobiegnę dla ciebie po ten niebieski latawiec.
Hassan! Wróć z nim!
Dla ciebie tysiąc razy!
Co ja mam z tym zrobić? To przez ciebie mnie ściął!
Przechodził może tędy hazarski chłopiec?
Był ubrany w czerwony chapan.
Biegł tędy chłopiec. Trzymał w ręce latawiec.
- Już go pewnie złapali. - Kto?
Gonili go starsi chłopcy.
Gdzie masz procę, Hazarze?
Nie jesteś dzisiaj zbyt odważny.
Ale jestem w nastroju do przebaczania. Co wy na to, chłopaki?
Bardzo hojnie.
Zwłaszcza po jego ostatnim niegrzecznym zachowaniu.
Wybaczam... Załatwione.
Oczywiście nie ma nic za darmo w tym świecie.
Moje wybaczenie będzie cię trochę kosztować.
Nie ma nic za darmo.
Masz szczęście, Hazarze.
Bo dzisiaj będzie cię ono kosztować tylko... ten latawiec.
Uczciwa oferta.
- Jak myślicie, chłopcy? - Bardziej niż uczciwa.
Amir agha wygrał turniej i niosłem ten latawiec dla niego.
Jest jego.
Lojalny Hazar.
Lojalny pies.
Zanim się dla niego poświecisz, pomyśl o tym, Hazarze:
Czy on zrobiłby to samo dla ciebie?
Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego
bawi się z tobą tylko wtedy, kiedy nie ma nikogo w pobliżu?
Spytałem "dlaczego", Hazarze!
Bo dla niego jesteś tylko paskudnym zwierzątkiem.
Czymś, z czym może się bawić, kiedy mu się nudzi.
Coś, co może kopać, kiedy jest zły.
Amir agha to mój przyjaciel.
Przyjaciel?
Głupcze. Dość tego.
Dawaj latawiec.
Ostatnia szansa.
Jak chcesz.
Zatrzymaj go.
Niech ci zawsze przypomina o tym, co zaraz zrobię.
Nie ma nic za darmo.
To tylko syn sługusa.
Nie jestem pewien, Assef. Mój ojciec tego nie popiera.
Twój ojciec jest komunistą.
Nie ma nic złego w daniu nauczki temu osłowi.
Trzymajcie go.
Spadajmy stąd.
Gdzie byłeś? Szukałem cię.
Chodźmy, Agha sahib będzie się martwił.
Dobra robota.
Chodź tu.
Dobrze ci poszło.
Gdzie jest Hassan?
Poszedł dalej spać.
Przez ostatnie kilka tygodni tylko by spał.
Po pracy od razu ucieka pod koc.
Mogę o coś spytać?
Czy coś się stało, Amir agha?
Coś, czego mi nie mówi?
Skąd mam wiedzieć? Może jest chory.
Ludzie chorują.
Mułłowie chcą rządzić naszymi duszami,
a komuniści mówią, że ich nie mamy.
Najważniejsze, że będzie "El Cid". Możemy pójść jutro obejrzeć.
Powiesz Hassanowi, żeby z nami poszedł?
Nie czuje się za dobrze.
Naprawdę? Co się mu stało?
Chyba się przeziębił.
Ali mówił, że chce przespać chorobę.
Od tygodni się nie bawiliście.
Co się stało?
Nic. Jest trochę chory.
Hassan nigdy nie choruje.
Cokolwiek się stało, musicie się z tym jak najszybciej uporać.
Nie pozwól się temu zaognić.
Czas tylko pogorszy sprawę.
Co czytasz?
To dla małych dzieci. Próbuję się nauczyć.
Wolałbym posłuchać jednego z twoich opowiadań.
Mam już dość wymyślania historyjek.
Dlaczego?
Bo są głupie.
Ja tak nie uważam. Uwielbiam je.
Co byś zrobił, gdybym tym w ciebie rzucił?
Co byś zrobił?
Oddaj mi!
Oddaj mi.
Jesteś tchórzem.
Krew jest dobra dla drzew.
Chodź, solenizanciku. Wejdźmy do środka.
Ali, wszystko gotowe?
Bez obaw, wkrótce będzie.
- Przesuń trochę do tyłu. - Tak, oczywiście.
Myślałeś kiedyś o zatrudnieniu nowych sług?
Dlaczego miałbym tego chcieć?
Chyba nie musisz. Tylko pytałem.
Dorastałem z Alim.
Mój ojciec go przyjął, kochał jak własnego syna.
Od czterdziestu lat jest w naszej rodzinie. Czterdziestu cholernych lat.
I myślisz, że tak po prostu go wyrzucę?
Nigdy nie podniosłem na ciebie ręki,
ale jeśli powiesz to jeszcze raz...
Wstyd mi za ciebie.
A Hassan...
Hassan nigdzie nie odejdzie.
Rozumiesz?
Pytałem, czy rozumiesz!
Tak, Baba.
Wstyd mi za ciebie.
Massoud jan, jak się miewasz?
- Witajcie. - Wszystkiego najlepszego.
Witajcie.
Cześć, Amir jan. Wszystkiego najlepszego.
Witaj, Amir jan. Jak się masz?
To skromny i niegodny ciebie prezent.
Wszystkiego najlepszego.
Hassan powiedział, że twoja kopia jest podniszczona, brakuje kilku stron.
Dziękuję.
Wszystkiego najlepszego, Amir jan.
Wszystkiego najlepszego.
- Wspaniały garnitur. - Świetne przyjęcie, Amir.
Nie podziękujesz Assefowi?
Dziękuję.
Proszę, miłej zabawy.
Nie powinieneś zabawiać gości?
Nie wiedziałem, że pijesz.
Wyszło na to, że piję.
Ale tylko przy najważniejszych okazjach.
Wiesz, że możesz mi powiedzieć wszystko. Kiedy tylko chcesz.
Wiem.
Proszę, prawie zapomniałem.
Na twoje opowiadania.
Chodź. Przegapisz własne przyjęcie.
Widziałeś gdzieś mój zegarek?
Ten, który ci dopiero co kupiłem?
Nie mów, że już go zgubiłeś.
Nie... Wiem, że był w moim pokoju.
Na pewno gdzieś się znajdzie.
Co się stało?
Kiedy skończycie pracę, przyjdźcie z Hassanem.
Dobrze, Agha sahib.
Ukradłeś zegarek Amira, Hassan?
Tak.
Wybaczam ci.
Odchodzimy, Agha sahib.
Co?
Nie możemy już tu mieszkać.
Przecież mu wybaczyłem. Nie słyszałeś mnie, Ali?
Życie tutaj jest dla nas teraz niemożliwe, Agha sahib.
Odchodzimy.
Nie obchodzi mnie zegarek.
Nie rozumiem, dlaczego to robicie.
Przykro mi, Agha sahib, już się spakowaliśmy.
Podjęliśmy decyzję.
Nie dbałem o was?
Nie byłem dla was dobry?
Podaj mi przynajmniej powód.
Zabraniam ci odejść!
Słyszysz mnie?
Zabraniam ci!
Z całym szacunkiem, nie możesz mi niczego zabronić, Agha sahib.
Nie pracujemy już dla ciebie.
/Inwazja radziecka /Grudzień 1979
Pakuj torbę. Tylko najpotrzebniejsze rzeczy.
Szybko!
- Przyjdą po mnie. - Tego nie wiemy.
Przyjacielu, zanim się zorientujemy, będzie za późno.
Wiesz, kim jestem. Wiesz, co mówię.
Każdy w Kabulu słyszał, jak przeklinam na komunistów.
Popilnujesz dla mnie domu? Wrócimy, kiedy Rosjanie odejdą.
A jeśli nie odejdą?
Każdy odchodzi. Ten kraj nie jest dobry dla najeźdźców.
A ty, przyjacielu?
Gdzie się udasz?
Najpierw do Pakistanu.
Potem tam, gdzie będzie najbezpieczniej dla chłopca.
Przemytnicy biorą pięć tysięcy od osoby
za bezpieczny transport do Pakistanu.
Jestem raczej pewien, że nie wezmą czeku.
A Mustanga?
Chce pół godziny na pace z kobietą.
Co?
Nie.
Bracie.
Poproś pana żołnierza, żeby okazał trochę litości.
Może też ma żonę.
To jego cena za puszczenie nas dalej.
Spytaj tego mężczyznę o coś.
Spytaj go, czy nie ma wstydu.
Mówi, że na wojnie nie ma wstydu.
Powiedz mu, że się myli. Wojna nie neguje przyzwoitości.
Co powiedział?
Powiedział, że umieszczenie w tobie kulki podobałoby mu się...
prawie tak, jak ona.
Prędzej przyjmę 1000 jego pocisków, zanim pozwolę mu na taką nieprzyzwoitość.
- Baba, proszę, zastrzeli cię. - Niczego cię nie nauczyłem?
Powiedz mu, żeby lepiej mnie zabił pierwszym strzałem.
Bo jeśli nie padnę,
rozszarpię go na części, do jasnej cholery!
Jest pan bardzo dobry.
To nie jest warte pańskich podziękowań.
Wysiadać. Szybko, wysiadać.
Ruchy. Ruchy.
Dlaczego stoimy?
Nie możemy przekroczyć z wami granicy w tej ciężarówce.
Nie mamy wystarczająco pieniędzy dla wszystkich Rosjan.
- Więc co robimy? - Wejdźcie na ten samochód.
Żartujesz.
Twój wybór, Agha sahib.
Wchodźcie szybko.
Odwróć się i zejdź w dół.
Jestem tu. Dalej.
Widzisz?
Tak.
Nie bój się. Jestem z tobą.
Nie mogę oddychać, Baba.
Pomyśl o czymś innym. Pomyśl o wierszu.
Rumi?
Pamiętasz jakieś, prawda?
Chciałbym jakiś usłyszeć.
/Kiedy idziemy spać, /usypiamy go.
/A kiedy się budzimy, /jesteśmy w Jego rękach.
Kontynuuj.
/Kiedy płaczemy, /jesteśmy Jego chmurą pełną kropel deszczu.
/A kiedy się śmiejemy, /jesteśmy Jego błyskawicami.
Dobrze.
/Kiedy jesteśmy źli i walczymy, /jest to odbicie Jego gniewu.
/A kiedy się godzimy i przepraszamy, /jest to odbicie Jego miłości.
/Kim jesteśmy w tym skomplikowanym świecie?
/Fremont, Kalifornia /1988 rok
Paczkę tych.
- To pańskie auto? - Tak.
- Piękne auto. - Dzięki.
/Richard Hidalgo.
Aaron Hill.
Denise Hocking.
Damon Hooper.
Jun Kitegawa.
- Cześć. - Witam.
- Jestem dziś bardzo szczęśliwy. - To dobrze.
- Napiję się z synem. - Cześć.
Jak się masz, przyjacielu? Napijesz się z nami?
- Czego się napijesz? - Szkockiej.
- Trzy szkockie. - Ja wolę piwo.
- Budweisera? - Pewnie.
Proszę.
- Mój syn właśnie ukończył college. - To był tylko dwuletni college.
Ale college.
Pewnego dnia będziesz doktorem Amirem.
Wiesz, że chcę pisać.
Nie chcę być doktorem.
Zdrowie.
Jeszcze raz to samo.
Zamiast więc ratować życia jako doktor, chce wymyślać historyjki.
A dla pieniędzy,
możesz pracować ze mną na stacji benzynowej.
Zawiesimy twój dyplom na ścianie.
Co tylko chcesz.
Piękne uderzenie! Widziałeś?
Piękne.
Kolejkę dla tych panów.
Zdrowie. Mój syn ukończył dzisiaj college.
Pierdolić Rosję!
Chciałbym, żeby Hassan był dzisiaj z nami.
Byłby szczęśliwy.
- 6 dolarów. - Ok.
Amir jan.
To pan Iqbal Taheri, generał.
Dostał odnaczenie w Kabulu.
Cóż za wyniosłe przedstawienie.
- Salaam, moje dziecko. - Salaam, Generale Sahib.
Amir będzie wielkim pisarzem.
Taka wola Boga.
Będziesz pisał o naszym kraju?
Może o jego historii?
Preferuję beletrystykę.
Opowiadacz.
Ludzie potrzebują opowiadań, aby się czasem rozerwać.
- Ojcze, zapomniałeś herbaty. - Jesteś zbyt miła, kochanie.
Moja córka, Soraya jan.
Cóż, pora się zbierać.
Powodzenia w pisaniu.
- Do zobaczenia później. - Żegnaj.
Co?
Wywołała na tobie wrażenie?
Proszę, Baba.
- Co piszesz? - Opowiadanie.
Niech ci się dobrze pisze.
- Ile? - 160.
Nieźle.
- Chcesz colę? - Pewnie. Uważaj.
Na co?
Generał jest Pasztunem od korzeni. Ma honor i dumę.
Chciałem tylko iść po colę.
Nie zawstydź mnie.
Tylko o to proszę.
Nie zawstydzę.
Cześć.
- Jest tu dzisiaj generał? - Tak, poszedł tam.
Przekażesz mu, że wpadłem złożyć wyrazy uszanowania?
- Przekażę. - Dziękuję.
Mam na imię Amir... W razie gdybyś musiała wiedzieć,
aby mu powiedzieć, że wpadłem... złożyć wyrazy uszanowania.
Pójdę już sobie. Przepraszam, że przeszkadzałem.
- Nie przeszkadzasz. - To dobrze.
Mogę spytać, co czytasz?
Czytałeś?
Smutna opowieść.
Słyszałam, że piszesz.
Chciałabyś przeczytać coś mojego?
Chętnie.
Świetnie.
- Ile za to? - 5 dolarów.
Dam 3.
Dziękuję.